Wiki Rath www.wiki-rath.org on behalf of Dr. Matthias Rath and the Dr. Rath Health Foundation

Wikipedia

Μια αυτό-ονομαζόμενη '' Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια που ελέγχεται από Ομάδες Ειδικών Συμφερόντων

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Παρουσιάζοντας το ‘MastCell’

Το ‘MastCell’, από τις πρώτες συντακτικές τού επεμβάσεις έκανε αμέσως ξεκάθαρο ότι το πρωταρχικό του ενδιαφέρον και η βάση γνώσεών του αφορά στην ιατρική βασισμένη στα φάρμακα

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Εδραιώνοντας το κατεστημένο

Wikipedia: Ελεύθερη πρόσβαση στο σύνολο ολόκληρης της ανθρώπινης γνώσης – ή άλλος ένας τρόπος παγίωσης του κατεστημένου?

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Η σύνδεση με τον Soros

Ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα ιδρύματα που υποστηρίζουν το Wikimedia Foundation είναι το ονομαζόμενο “Open Society Institute(ινστιτούτο ανοικτής κοινωνίας) , το οποίο ιδρύθηκε από τον πρόεδρο του Soros Fund Management LLC, George Soros.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Παραδείγματα Ιστορικών Μεταβάσεων –
Παράλληλα από τα οποία μαθαίνουμε

Η μάχη για τη μετάβαση από το γεωκεντρικό στο ηλιοκεντρικό σύμπαν.

This image (or other media file) is in the public domain because its copyright has expired.This applies to Australia, the European Union and those countries with a copyright term of life of the author plus 70 years.

Galileo Galilei (1564-1642)

Στο τέλος του 16ου αιώνα και στις αρχές του 17ου, η Καθολική Εκκλησία ήταν το πιο ισχυρό Ίδρυμα στον κόσμο. Αρκετή από την δύναμή της προερχόταν από την λανθασμένη αντίληψη ότι η Γη ήταν το κέντρο του σύμπαντος – με τη Ρώμη να είναι το κέντρο της Γης.

Ήταν ξεκάθαρο ότι εάν αυτό το μοντέλο του σύμπαντος αποδεικνυόταν  λάθος, αρκετή από τη δύναμη και τον έλεγχο που ασκούσε η Ρωμαϊκή Εκκλησία πάνω στους ανθρώπους εκείνη τη περίοδο θα εξατμιζόταν.

 Έτσι, στις αρχές του 17ου αιώνα, η αμφισβήτηση ανάμεσα στο γεωκεντρικό σύμπαν – με τη Γη ως κέντρο του – και στο ηλιοκεντρικό σύμπαν – με τον ήλιο ως κέντρο του – σηματοδοτούσε μια από τις σημαντικότερες μάχες εκείνης της εποχής. Το αποτέλεσμα αυτής της μάχης θα καθόριζε σημαντικά το ποιος θα κυβερνούσε τον κόσμο για τις υπόλοιπες δεκαετίες.

Το Πεδίο Μάχης

Στη μία πλευρά αυτής της μάχης ήταν το κοινωνικό κατεστημένο, Η Ρωμαϊκή Εκκλησία, που ήθελε να διατηρήσει τα μεσαιωνικά της προνόμια. Στην άλλη πλευρά ήταν μια αναπτυσσόμενη ομάδα επιστημόνων που αρνιόντουσαν το δόγμα και ήταν αφοσιωμένοι στις επιστημονικές αποδείξεις. Είχαν αφήσει πίσω τις μεσαιωνικές αναστολές που επηρέαζαν τη σκέψη και είχαν γίνει πρωτοπόροι  μιας νέας εποχής.

Ακολουθώντας την αρχική δουλειά πάνω στο ηλιοκεντρικό σύστημα που είχε πραγματοποιηθεί από τον Πολωνό Αστρονόμο Nicolai Copernicus και το Γερμανό αστρονόμο Johannes Kepler, o Ιταλός φυσικός Galileo Galilei αποφάσισε να μιλήσει δημόσια υπέρ αυτού του νέου συστήματος του κόσμου. Η ανακάλυψη του τηλεσκοπίου τον βοήθησε σημαντικά να συλλέξει επιστημονικές αποδείξεις αυτής της νέας αλήθειας.

Αντίπαλοι – Το πρωτάθλημα του Περιστεριού

Η πρώτη δημοσίευση των παρατηρήσεων των πλανητών που έκανε ο Γαλιλαίος χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο το 1960 ακολουθήθηκε από δημόσια αμφισβήτηση και επιθέσεις εναντίων του. Τόσο πολυάριθμοι ήταν οι αντίπαλοί του που σταμάτησε να τους αντιμετωπίζει έναν έναν ξεχωριστά. Τόσο περίεργα ήταν τα επιχειρήματα των αντιπάλων του – προσπαθούσαν να αποδείξουν το γεωκεντρικό σύμπαν με ακόμα πιο παράλογα μονοπάτια τροχιάς των πλανητών – που συλλογικά τους ονόμασε '' Πρωτάθλημα του Περιστεριού ''.

Το κατεστημένο, η Ρωμαϊκή Εκκλησία, αντέδρασε σκληρά στα γραπτά του Γαλιλαίου καθώς έθεταν σε κίνδυνο την θρησκευτική της δύναμη – και, ως αποτέλεσμα, την οικονομική και πολιτική της δύναμη – πάνω στον πλανήτη. Έτσι το 1616, η Ρωμαϊκή Εκκλησία όρισε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος ως ''αιρετικό''. 

Μετά τη δημοσίευση της αρχικής του δουλειάς, “Διάλογος που αφορά τα δυο κυρίαρχα Συστήματα του Κόσμου”, ο Γαλιλαίος καλέστηκε να παρουσιαστεί μπροστά στη Ρωμαϊκή Ιερά Εξέταση και δικάστηκε ως αιρετικός το 1663. Κρίθηκε ''σφοδρά ύποπτος για αίρεση'', επειδή δήλωσε το εξής :

ο Ήλιος βρίσκεται ακίνητος στο κέντρο στου Σύμπαντος, όπου η Γη δεν είναι το κέντρο του και κινείται , και αυτή η γνώμη   μπορεί να κρατηθεί και να υπερασπιστεί ως πιθανή και όταν θα έχει κριθεί αντίθετη προς την Αγία Γραφή ”

Ο Γαλιλαίος διατάχτηκε να  ''αποκηρύξει, καταραστεί και σιχαθεί '' αυτές τις απόψεις και τα βιβλία του και τα διδάγματά του απαγορεύτηκαν – συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μπορεί να έγραφε στο μέλλον.  Για να ενισχύσει την κατηγορία, η Ρωμαϊκή Εξέταση έθεσε το Γαλιλαίο υπό κατοίκον επιτήρηση για το υπόλοιπο της ζωής του.

Η Καθολική Εκκλησία χρειάστηκε σχεδόν 400 χρόνια για να αναγνωρίσει το λάθος της. Το 1922, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο δεύτερος επίσημα  αναγνώρισε την επιστημονική συμβολή και την εγκυρότητα της '' νέας αλήθειας '' του Γαλιλαίου, το ηλιοκεντρικό σύμπαν.

Στην περίπτωση του Γαλιλαίου, επίσης, τα λόγια του φιλόσοφου  Arthur Schopenhauer αποδείχτηκαν σωστά:

Όλη η αλήθεια περνάει από τρία στάδια. Πρώτον, γελοιοποιείται. Δεύτερον, βίαια αντιδιαστέλλεται. Τρίτον, γίνεται αποδεκτή  ως αυτονόητη.

Ο Πρώτος Εμβολιασμός – Και η Μάχη για την Αποδοχή του

This image is in the public domain in the United States. In most cases, this means that it was first published prior to January 1, 1923 (see the template documentation for more cases). Other jurisdictions may have other rules, and this image might not be in the public domain outside the United States.

Edward Jenner (1749-1823)

Ο Edward Jenner (1749-1823) ήταν ένας Βρετανός φυσικός και επιστήμονας. Ήταν ο πρώτος που ανάπτυξε μια θεωρεία σχετικά με τον εμβολιασμό και τη δοκίμασε με επιτυχία  για να γιατρέψει την ευλογιά χρησιμοποιώντας πύο που βρήκε σε φουσκάλες δαμαλίτιδας.

Αυτό έγινε το 1976. Ο Jenner αμέσως ανέφερε τα ευρήματά του στη Βασιλική Κοινωνία στο Λονδίνο. Αλλά αυτή η Λέσχη, η οποία εκπροσωπούσε το κατεστημένο στην ιατρική και την επιστήμη εκείνη την εποχή, αρνήθηκαν την δουλειά του.

Από το 1802, η συζήτηση σχετικά με τον εμβολιασμό ήταν στο κατακόρυφο. Μια “Κοινωνία Ενάντια στον Εμβολιασμό” είχε ιδρυθεί, η οποία επιτέθηκε κατά μέτωπο στον Jenner και στη νέα του μέθοδο που χρησιμοποιούσε δαμαλίτιδα για να αποτρέψει την ευλογιά στον άνθρωπο. Το παρακάτω σχέδιο, από την ίδια χρονιά, απεικονίζει γελάδες να εξέρχονται από τα σώματα και τα άκρα των ανθρώπων.

This image (or other media file) is in the public domain because its copyright has expired.This applies to Australia, the European Union and those countries with a copyright term of life of the author plus 70 years.

Αλλά ο Jenner ήξερε ότι είχε δίκιο και συνέχισε, παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις που δεχόταν από πράκτορες του ιατρικού κατεστημένου. Το 1840, βασισμένο πάνω στην πρωτοπόρα δουλειά του Jenner, μια  “Μια Πράξη Εμβολιασμού” πρόσφερε εμβόλια δωρεάν για όλους στην Βρετανία.

Τότε και τώρα, οι λομπίστες και οι γραφείς στα μέσα ενημέρωσης του κατεστημένου που επιτέθηκαν στην ιατρική πρόοδο και εξέλιξη, μοιράζονται μια τεράστια ευθύνη. Δεκάδες χιλιάδες, ίσως και εκατομμύρια, ανθρώπων πέθαναν κατά τη διάρκεια ενός χρόνου ενώ η ιατρική πρόοδος καθυστέρησε  ή παρεμποδίστηκε από λανθασμένες αναφορές στα μέσα ενημέρωσης. 

Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και σήμερα με την επανάσταση που έχει επιφέρει η φυσική υγεία στη μάχη κατά του καρκίνου και άλλων ασθενειών.

Η Εξάλειψη του Σκορβούτου – 40 Χρόνια Καθυστέρησης εξαιτίας της Αντίστασης του Κατεστημένου

This work is in the public domain in the United States because it is a work of the United States Federal Government under the terms of Title 17, Chapter 1, Section 105 of the US Code.

James Lind (1716-1794)

Ο James Lind (1716-1794) ήταν ένας Σκοτσέζος φυσικός. Σήμερα είναι γνωστός για τις μελέτες του στις αιτίες και τα διορθωτικά μέτρα γύρω από τη νόσου του σκορβούτου του ναύτη. 

Ο Dr. Lind εντάχθηκε στο ναυτικό το 1739, και το 1747 έγινε χειρούργος σε ένα πλοίο στο λιμάνι του Biscay. Ήταν εκεί που απέδειξε τα οφέλη των κιτροειδών φρούτων στο σκορβούτο. Σε ένα καλοσχεδιασμένο πείραμα, χρησιμοποίησε έξι διαφορετικές ομάδες ναυτών με διαφορετικές διατροφικές  προσθήκες, όπου συμπεριέλαβε ξύδι, αλμυρό νερό και καρυκεύματα. Αλλά μόνο οι ομάδα των ασθενών με σκορβούτο, που είχε στη διατροφή της πορτοκάλια και λεμόνια, ανάρρωσε.

Το 1753 συνόψισε τα ευρήματά του στο βιβλίο “ Η γιατρειά του Σκορβούτου”. Αυτό το βιβλίο όμως, ουσιαστικά αγνοήθηκε  και έτσι οι απλές συστάσεις του Dr. Lind για να σωθούν οι ζωές των ναυτών παραμελήθηκαν.

Έτσι, χρειάστηκαν άλλα 40 χρόνια μέχρι να υιοθετηθούν οι συστάσεις του Dr. Lind από τη Βρετανική  ναυαρχία, όταν και τελικά αποφάσισαν να μοιράζουν χυμό λεμόνι και λάιμ ( lime ) σε κάθε ναύτη.

Φανταστείτε πόσοι χιλιάδες ναύτες πέθαναν εξαιτίας ενός απλού λόγου : της αντίστασης του κατεστημένου στις νέες ανακαλύψεις και της δύναμης παρακώλυσης που άσκησαν τα παλιά δόγματα.

Το σκορβούτο επηρέασε τις ζωές χιλιάδων ναυτών εκείνη την περίοδο. Σήμερα, ο καρκίνος σκοτώνει 7.5 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο. Το πεδίο δράσης της επιδημίας του καρκίνου σήμερα είναι σε μέγεθος μεγαλύτερο από το σκορβούτο – και μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη εκείνων που μπλοκάρουν τον πιθανό έλεγχο του καρκίνου με την ευρεία χρήση μικρο-θρεπτικών συστατικών.

Γιατί οι επιδημίες δεν είναι πια μια κατάρα από τον ουρανό

Image: Wikipedia

Louis Pasteur (1822-1895)

Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, οι άνθρωποι πίστευαν ότι οι επιδημίες όπως η πανούκλα, η χολέρα και η ευλογιά ήταν κατάρες από τον ουρανό. Η ξαφνική εφόρμηση αυτών των ασθενειών, σε συνάρτηση με την έλλειψη μικροσκοπίων με τα οποία θα μπορούσε να μελετηθεί η προέλευσή τους, βοήθησε στην διαιώνιση και στην άνθηση αυτής της άποψης από την αρχή της ανθρωπότητας. 

Ωστόσο, εκατόν πενήντα χρόνια πριν, τα πάντα άλλαξαν. Χρησιμοποιώντας ένα μικροσκόπιο, ο Γάλλος χημικός Louis Pasteur ανακάλυψε ότι η πραγματική αιτία των επιδημιών ήταν τα βακτήρια και άλλοι μικροοργανισμοί . Επιπροσθέτως, ο Pasteur όχι μόνο ανακάλυψε τον ιό που προκαλούσε μια από τις πιο καταστροφικές ασθένειες της εποχής –  τη λύσσα – αλλά ανέπτυξε και την πρώτη θεραπεία με εμβόλιο εναντίον της.   

Αλλά χαιρετίστηκε και αναγνωρίστηκε αμέσως η πρωτοποριακή ανακάλυψη του Pasteur από την επιστημονική κοινότητα ; Όχι, φυσικά όχι. Αντιθέτως, οι επιστημονικοί του συνάδελφοι και η Γαλλική ιατρική ακαδημία έντονα υπερασπίστηκαν το παλιό δόγμα και επιτέθηκαν σε αυτόν με το επιχείρημα ότι δεν ήταν φυσικός, αλλά απλά ένας χημικός. Παρόλα αυτά, παρότι γελοιοποιήθηκε από το ιατρικό στερέωμα και διασύρθηκε δημοσίως, ο Pasteur αρνήθηκε να τα παρατήσει.

Στο τέλος, χρειάστηκαν περισσότερο από εικοσιπέντε χρόνια για να υπερισχύσει ο Pasteur το ξεπερασμένο δόγμα και τη ισχυρή αντίσταση του κατεστημένου. Η αλλαγή επιτευχθεί στης 6 Ιουλίου το 1895, όταν και εμβολίασε ένα νεαρό αγόρι, τον εννιάχρονο Joe Meister, που είχε προσβληθεί από λύσσα. Χωρίς την παρέμβαση του Pasteur, το αγόρι είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είχε πεθάνει.

Αλλά η σημαντική καθυστέρηση της επιστημονικής κοινότητας να ενεργήσει με την ανακάλυψη του Pasteur στοίχισε σε μεγάλο βαθμό στην ανθρωπότητα. Σε παγκόσμια κλίμακα, εκατοντάδες χιλιάδες ζωές θα είχαν σωθεί εάν τα ευρήματά του είχαν γίνει δεκτά και δεν είχαν πικρά και παράλογα καταπολεμηθεί.  

Τελικά, η δουλεία του Pasteur ετοίμασε το δρόμο για την ανακάλυψη άλλων μολυσματικών μικροβίων όπως η φυματίωση, η χολέρα, η διφθερίτιδα και ο τέτανος. Το πιο σημαντικό είναι ότι , επέτρεψε την ανάπτυξη των εμβολίων και αργότερα , των αντιβιοτικών.

Όταν πέθανε ο Pasteur το 1895, σωστά τιμήθηκε σαν ήρωας για την σημαντική συμβολή του στην ανθρωπότητα.

Πως μάθαμε από που προήλθαν οι ασθένειες

Image: Wikipedia

Rudolph Virchow (1821-1902)

Εκτός από της επιδημίες που αποκαλύφθηκε πως προκαλούνται από βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς, η έλευση του μικροσκοπίου έφερε καινοτομίες και σε άλλους τομείς της ιατρικής.

Για παράδειγμα, με την βοήθεια του μικροσκοπίου, ο Γερμανός φυσικός Rudolf Virchow κατάφερε να ανακαλύψει ότι τι ανθρώπινο σώμα είναι φτιαγμένο από δισεκατομμύρια κύτταρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μάθει ότι οι ασθένειες όχι μόνο “συμβαίνουν” αλλά είναι το αποτέλεσμα των δυσλειτουργικών κυττάρων.

Οι ιδέες και η προσέγγιση του Virchow στην ιατρική ήταν μια ριζική απομάκρυνση από την επικρατούσα άποψη της ορθοδοξίας εκείνη τη στιγμή, η οποία ουσιαστικά υποστήριζε ότι η νόσος προέρχεται από ιστούς ή όργανα. Ιδιαίτερα, όταν παρουσίασε  την εργασία του              '' Φλεγμονή των φλεβών '' με την ευκαιρία της πεντηκοστής επετείου από την ίδρυση της Ακαδημίας Στρατιωτικών Χειρουργών στο Βερολίνο, στις 2 Αυγούστου το 1845,  οδήγησε σε γενική κατακραυγή, με αποτέλεσμα ο διευθυντή της μαιευτικής κλινικής να αναφωνεί ''Καλά, καλά, το ακούσατε αυτό; Μας λέει ότι δεν ξέρουμε τίποτα απολύτως ''.   Διαφωνώντας με το επιστημονικό κατεστημένο, ο Virchow έδωσε σε όλους τους παρευρισκομένους την εντύπωση ότι διέπραττε αίρεση.

Η αντίσταση που αντιμετώπισε από επαγγελματικούς κύκλους και επιστημονικά έντυπα μέσα επικοινωνίας δεν αποθάρρυνε τον Virchow, απεναντίας εκείνος συνέχισε να παλεύει σθεναρά. Με εφόδιο την δυνατή του προσωπικότητα και οπλισμένος με έντονη αίσθηση της λογικής, ήταν κάτι παραπάνω από ένας απλός αντίπαλος για τους δυσφημιστές του.    

Το 1858, ο Virchow δημοσίευσε τη δουλεία ορόσημο με τίτλο “Κυτταρική Παθολογία”, όπου εξηγούσε για πρώτη φορά ότι οι ασθένειες προέρχονται από το επίπεδο των κυττάρων. Περίπου 130 χρόνια μετά , αυτό το συμπέρασμα έδωσε τη δυνατότητα στο Dr Rath να αναγνωρίσει ότι η έλλειψη βιταμινών και άλλων σημαντικών  φορέων κυτταρικής βιοενέργειας είναι η πιο σύνηθες αιτία κυτταρικής δυσλειτουργίας.

Σαν ένας άνθρωπος με μεγάλες δυνατότητες, αυθεντικός, με ευρεία γνώση και πολύπλευρα ανθρώπινα ενδιαφέροντα, ο Virchow έγινε γνωστός ως πρωτοπόρος στη παθολογία, επιδημιολόγος ,δάσκαλος, εκδότης, κοινωνικός μεταρρυθμιστής και  υγειονομικός. Σημαντικότερο όλων είναι το γεγονός ότι οι αρχές του στη κυτταρική παθολογία συνεχίζουν να αποτελούν τη βάση των παθολογικών μαθημάτων που διεξάγονται στις ιατρικές σχολές ανά τον κόσμο μέχρι σήμερα.

Πως μάθαμε για την σημαντικότητα της  καλής υγιεινής

Image: Wikipedia

Ignaz Semmelweis (1818-1865)

Μέχρι τη στιγμή που ο Iganz Semmelweis ανακάλυψε το 1847 ότι ο επιλόχειος(child-bed) πυρετός προκαλείται από το γεγονός ότι οι γιατροί δεν έπλεναν τα χέρια τους όταν έφευγαν από το εργαστήριο παθολογίας και πήγαιναν στο μαιευτήριο, τα νοσοκομεία είχαν υψηλό δείκτη θνησιμότητας από αυτή τη κατάσταση.

Στις μέρες μας, φυσικά, η καλή υγιεινή είναι συνήθης πρακτική στα νοσοκομεία. Οι θάλαμοι είναι πάντα εξοπλισμένοι με αντισηπτικό ζελέ χειρός τόσο για το ιατρικό προσωπικό, όσο και για τους επισκέπτες, και οι χειρουργοί συνήθως το χρησιμοποιούν πριν εκτελέσουν κάποια επέμβαση.

Ωστόσο, τον 19ο αιώνα τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Όχι μόνο οι χειρουργοί δεν χρησιμοποιούσαν το ζελέ πριν την επέμβαση αλλά δεν έπλεναν ούτε τα χέρια τους ούτε πριν τη μετάβαση από τον ένα ασθενή στον άλλο. Παρομοίως, οι γιατροί και οι φοιτητές της ιατρικής ύστερα από την εξέταση τεμαχισμένων πτωμάτων πήγαιναν και εξέταζαν γυναίκες που μόλις είχαν γεννήσει, προκαλώντας το θάνατο από επιλόχειο πυρετό στις νέες μητέρες.

 Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο, ακόμη και μετά την επαναστατική διαπίστωση του Semmelweis σχετικά με τη σημασία των ορθών πρακτικών υγιεινής – μειώνοντας δραματικά το ποσοστό θνησιμότητας από επιλόχειο πυρετό στο νοσοκομείο του στο 1% - το ιατρικό προσωπικό παρέμεινε αδιάφορο για την ανακάλυψή του και ο ίδιος έγινε αντικείμενο ενός αυξανόμενου κύματος κριτικής και κυνικών επιθέσεων με στόχο την αξιοπιστία του. Ακόμα και η δημοσίευση  του έργου ορόσημο της καριέρας του “ Η Αιτιολογία, η Ιδέα και η Προφύλαξη από Επιλόχειο Πυρετό” το 1861,  δεν σίγησε τους αντιπάλους του και συνέχισε να αγνοείται, να απορρίπτεται, ακόμα και να γελοιοποιείται.

Δυστυχώς, πολύ πριν η ανακάλυψή του τελικά εφαρμοστεί στη συνήθη ιατρική πρακτική στα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα, ο Semmelweis πέθανε στην αφάνεια μετά τη καταδίκη του σε ψυχιατρικό άσυλο όπου ξυλοκοπήθηκε άγρια από το προσωπικό του ασύλου. Τα εκτεταμένα εσωτερικά τραύματα που υπέστη από τον ξυλοδαρμό, ήταν σχεδόν βέβαιο, η αιτία του πρόωρου θανάτου του. Αν οι συμβουλές του σχετικά με την καλή υγιεινή είχαν εισακουστεί και εκτελεστεί νωρίτερα, είναι βέβαιο ότι πολλές χιλιάδες θάνατοι ασθενών θα είχαν αποφευχθεί.